ฉัน...จะเขียน.

<< < (2/67) > >>

kunta:
ฉันจะเขียนคำดีที่เธอชอบ
ไว้โต้ตอบเบาเบาทุกเช้าสาย
มิใช่เขียนกันเล่นเช่นนิยาย
ทุกความหมายเอ่ยคำต้องสำคัญ

เขียนคำว่าไม่ลืมให้ปลื้มอก
เขียนว่าตกหลุมรักปักใจฝัน
เขียนว่าหากได้อยู่เป็นคู่กัน
ไม่มีวันจะพรากไปจากเธอ.
[/i][/b]

kunta:
ฉันจะเขียนเปลี่ยนรสตามบทบาท
ซึ่งไม่อาจคาดการณ์งานเสนอ
อาจบางครั้งนั่งไห้ใจละเมอ
น้ำตาเอ่อท้นอาบท่วมกาพย์กลอน

บางครั้งอาจวาดฝันว่าสันต์สุข
เพราะได้ทุกสิ่งอย่างเคียงข้างหมอน
คือเธอผู้ปูทางให้ย่างจร
จะเอ่ยอ้อนคำหวานนานนับปี

บางครั้งอาจวาดแค้นมาแล่นเสียบ
เมื่อถูกเหยียบย่ำรักไร้ศักดิ์ศรี
อาจเป็นคำกักขฬะในกวี
ซึ่งคำนี้ไม่อยากจะฝากใคร

ฉันจะเขียนเวียนเสนอตามเธอวาด
ซึ่งไม่อาจคาดเดาเอาเองได้
อยู่ที่คุณภาพรักจะชักใย
กลอนแบบไหนอยากอ่านสั่งการเอง.



[/i][/b]

kunta:
ปณิธาณงานเขียนที่เพียรพร่ำ
อยากเอ่ยคำครั้งใดขอให้เก่ง
กลอนหวานแว่วแผ่วซึ้งประหนึ่งเพลง
ที่บรรเลงกล่อมโลกคลายโศกตรม


อยากเขียนถ้อยร้อยใจเพื่อไทยผอง
รู้ปรองดองเป็นมิตรไม่คิดขม
เสมือนหนึ่งข้าวเหนียวก้อนเกลียวกลม
ไม่แหลกล่มหล่นกระจายเพราะสายชล

เหมือนเมฆน้อยลอยล่องเหนือท้องฟ้า
รวมหลั่งมาแล้วละลายกลายเป็นฝน
พรูลงพื้นชื่นฉ่ำทุกตำบล
ซึ่งทุกคนเรียกขานธารธารา

อยากจะเขียนถ้อยคำที่ล้ำเลิศ
ให้ก่อเกิดสำนึกน่าศึกษา
ร้อยคารมบ่มศิษย์ให้ติดตา
สมสมญาครูเก่าผู้เมากลอน.
[/i]

jk-rolling:
ฉัน..จะเขียนความดีที่หัวใจ
เพื่อฝากไว้ให้เห็นเป็นอนุสรณ์
เมื่อยามที่สิ่งร้ายมาคลายคลอน
จะได้ย้อนคำนึงถึงความดี

ให้ความดีฉันเป็นเช่นดอกไม้
สีสดใสสวยงามงามบานคลี่
บอกความหมายตามชื่อสื่อที่มี
ทั้งกลิ่นสีน่าชมใคร่ดมดอม

ฉันจะเขียนบรรยายใต้ภาพนั้น
ให้สร้างสรรค์บรรเจิดเพลิศพริ้งพร้อม
ให้คนอ่านหวานไหวใจยินยอม
ทั้งออมชอมชีวีดีต่อกัน

ฉันจะเขียนใต้ภาพ"กุหลาบ"หรู
ว่ารักเธอทุกผู้ที่มีฝัน
ฉันจะเขียนใต้ภาพ"ทานตะวัน"
ว่ารักกันไว้เถิดประเสริฐดี

ฉันจะเขียนใต้ภาพดอก"ดาวเรือง"
ให้รักเฟื่องฟูฟ่องส่องสดสี
ฉันจะเขียนใต้ภาพดอก"ราตรี"
ว่าคืนนี้รักจงกรุ่นอบอุ่นนาน

ฉันจะเขียนใต้ภาพ"พุทธรักษา"
ให้คำว่ารักพ่อก่อสืบสาน
ฉันจะเขียนใต้ดอก"มะลิ"บาน
ว่ารักแม่ชั่วกาลไม่เปลี่ยนแปลง

ฉันจะเขียนใต้ภาพของดอก"รัก"
ให้ประจักษ์แก่จิตคิดแอบแฝง
มอบแด่เธอคนดีเพื่อชี้แจง
เพื่อแสดงให้ตระหนัก ว่ารักเธอ

[/i][/b]

kunta:
ฉันจะเขียนถึงคนดีในชีวิต
ที่ฉันคิดครวญคะนึงถึงเสมอ
แม้โอกาสอาจไม่เอื้อเพื่อพบเจอ
แต่จะเพ้อพร่ำถึงกว่าซึ้งใจ

ฉันจะเขียนแต่คำที่ฉ่ำชื่น
เพื่อให้ตื่นมาเห็นความเย็น-ใส
คำทุกคำที่วาดประกาศไป
จะโยงใยความรักเพียรถักทอ

ฉันจะเขียนลงไปเพื่อให้อ่าน
บนกระดานใจงามตามคำขอ
คือคำรัก ห่วงใย เตรียมใจรอ
กี่คำง้อจะเอ่ยเผยให้ดู

ฉันจะเขียนอย่างนี้ชั่วชีวิต
เพ้อตามสิทธิ์เสรีซึ่งมีอยู่
เมื่ออ่านแล้วกลัดกลุ้มไม่อุ้มชู
ไม่เข้าหูเนื้อเย็นไม่เป็นไร

ฉันจะเขียนจนตายเพื่อถ่ายทอด
สิ่งที่กอดกับอกสุดยกไหว
แม้นไม่มาดูร่างก็ช่างใจ
บอกทางไปสวรรค์ฉันปลื้มแล้ว.
[/i][/b]

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว